Разбор слова
карай- - Глагол · Отглагольное существительное - первая форма: караю
| Ед. число | Мн. число | |
|---|---|---|
| Первое лицо | мен карай | биз карай |
| Второе лицо | сен карай сиз карай | силер карай сиздер карай |
| Третье лицо | ал карай | алар карай |
1 / 4
| Ед. число | Мн. число | |
|---|---|---|
| Первое лицо | мен карай | биз карай |
| Второе лицо | сен карай сиз карай | силер карай сиздер карай |
| Третье лицо | ал карай | алар карай |
2 / 4
| Ед. число | Мн. число | |
|---|---|---|
| Первое лицо | мен карая | биз карая |
| Второе лицо | сен карая сиз карая | силер карая сиздер карая |
| Третье лицо | ал карая | алар карай |
3 / 4
Склонение отглагольного сущ. по падежам
← Будущее время| Падежи | |
|---|---|
| Именительный | караю |
| Родительный | караю |
| Дательный | караю |
| Винительный | караю |
| Местный | караю |
| Исходный | караю |
4 / 4
карай - Служебное слово