Разбор слова
көм- - Глагол · Отглагольное существительное - первая форма: көм
| Ед. число | Мн. число | |
|---|---|---|
| Первое лицо | мен көм | биз көм |
| Второе лицо | сен көм сиз көм | силер көм сиздер көм |
| Третье лицо | ал көм | алар көм |
1 / 4
| Ед. число | Мн. число | |
|---|---|---|
| Первое лицо | мен көөм | биз көөм |
| Второе лицо | сен көөм сиз көөм | силер көөм сиздер көөм |
| Третье лицо | ал көөм | алар көөм |
2 / 4
| Ед. число | Мн. число | |
|---|---|---|
| Первое лицо | мен көм | биз көм |
| Второе лицо | сен көм сиз көм | силер көм сиздер көм |
| Третье лицо | ал көм | алар көм |
3 / 4
Склонение отглагольного сущ. по падежам
← Будущее время| Падежи | |
|---|---|
| Именительный | көм |
| Родительный | көм |
| Дательный | көм |
| Винительный | көм |
| Местный | көм |
| Исходный | көм |
4 / 4