Разбор слова
кара- - Глагол · Отглагольное существительное - первая форма: кар
| Ед. число | Мн. число | |
|---|---|---|
| Первое лицо | мен кара | биз кара |
| Второе лицо | сен кара сиз кара | силер кара сиздер кара |
| Третье лицо | ал кара | алар кара |
1 / 4
| Ед. число | Мн. число | |
|---|---|---|
| Первое лицо | мен кара | биз кара |
| Второе лицо | сен кара сиз кара | силер кара сиздер кара |
| Третье лицо | ал кара | алар кара |
2 / 4
| Ед. число | Мн. число | |
|---|---|---|
| Первое лицо | мен кара | биз кара |
| Второе лицо | сен кара сиз кара | силер кара сиздер кара |
| Третье лицо | ал кара | алар кара |
3 / 4
Склонение отглагольного сущ. по падежам
← Будущее время| Падежи | |
|---|---|
| Именительный | кар |
| Родительный | кар |
| Дательный | кар |
| Винительный | кар |
| Местный | кар |
| Исходный | кар |
4 / 4
кара - Имя прилагательное · во мн. числе - кара
| Падежи | Ед. число | Мн. число |
|---|---|---|
| Именительный | кара | кара |
| Родительный | кара | кара |
| Дательный | кара | кара |
| Винительный | кара | кара |
| Местный | кара | кара |
| Исходный | кара | кара |
1 / 2
Сравнительная степень - кара
2 / 2